راه برای اصلاح باز است

با استاد اقتصاد دانشگاه صنعت نفت؛ دکتر موسی غنی نژاد درباره اقتصاد آزاد و لیبرالیسم به گفب و گو نشستم که در شماره مهرماه نشریه واژه انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده نفت آبادان به چاپ رسیده است. متن گفتگو را در ادامه مطلب می خوانید.

مزرع سبز

تفنگ ات را زمین بگذار

اينك كه نزديك به 100 روز از كودتا عليه مردم مي گذرد و در اين 100 روز گذشته، با وجود فشارهاي زيادي كه بر روي فعالان سياسي و مردم عادي وجود دارد و بسياري از آن ها به خون غلطيده اند، بازداشت شده اند، شكنجه شده اند و جنبش سبز، مدني و آرام مردم هنوز ايستاده است و با گذشت زمان نيز پر و بال مي گيرد و گسترده مي شود، به طوري كه با وجود تهديدهاي بسيار از سوي عالي ترين مقام حكومت و انصار و اعوان اش، مردم ترسي به دل راه ندادند و روز قدس را به روز سبزها تبديل كردند.

كيهان تصويري و شوي كهريزك

ديشب نيز تلويزيون ايران به لجن پراكني خود از طريق بخش خبري 20:30 شبكه 2 سيما ادامه داد و آقاي مرآتي؛ خبرنگار محبوب پيشوا، برگ زرين ديگري از افتخارات كيهان تصويري را ورق زد. 20:30 ابتدا گزارشي از روند رسيدگي كميته ويژه مجلس به تعداد كشته شدگان حوادث اخير پخش كرد كه در آن اعضاي اين كميته به ارائه نكردن مدارك از سوي نمايندگان موسوي و كروبي تأكيد داشتند و گزارشگر بر دروغ بودن ادعاي كشته شدن تعداد كثيري از مردم تأكيد مي كرد...

پيشوا

اين روزها فضاي ساسي ايران آن قدر مبهم و خارج از قواعد حاكم بر دنياي سياست مي باشد كه قدرت تحليل منطقي و درست را از انسان سلب مي كند. اما رخدادي عجيب  در هفته ي گذشته رخ داد كه من به شخصه هنوز هم از تحليل آن عاجز هستم...

هر چند می کشید ما را، اما ما شما را می بخشیم و شاخه گل تقدیمتان می کنیم

باز هم شروع شد، آن بازی که همه ما انتظارش را داشتیم؛ پروژه نخ نمای اعتراف فعالان سیاسی؛ ما آشوب ها را سازماندهی می کردیم، ما می خواستیم تقلب در انتخابات را به مردم القا کنیم، مگر می شود با این وسعت در انتخابات تقلب کرد، مگر می شود این حماسه 40 میلیونی را زیر سوال برد، ما از همان اول قصد داشتیم بحث تقلب در انتخابات را مطرح کنیم و بدین وسیله به اهداف خود برسیم، موسوی، خاتمی، کروبی و هاشمی به دنبال انقلاب مخملی در ایران بودند...

برای احمد زید آبادی که پرهام اش، تحمل دوری اش را ندارد

دو سال پیش درست همچنین روزهایی بود که از یکی از دوستان شماره تماسی از احمد زیدآبادی گرفتم، از چندی قبل مقاله ها و تحلیل هایش را دنبال می کردم، می خواستم ازش برای سخنرانی در دانشکده در مورد بحرانی که خاورمیانه در آن فرو رفته است، دعوت کنم. نمی دانم دلیلش چیست و هیچ وقت هم ازش نپرسیدم چرا از تلفن همراه استفاده نمی کند. برای اولین بار که بهش زنگ زدم، انگار سال ها بود که من را می شناخت، خیلی تحویل گرفت و قبول کرد مهر یا آبان ماه 1386 برای سخنرانی، به دانشکده بیاید. بالاخره با هزار ترفند مجوز سخنرانی برایش گرفتیم، آمد و سخنرانی کرد و رفت، اما همه معترف بودند که تحلیل هایش خیلی عمیق بود و می گفتند سخنرانی زیدآبادی، بهترین سخنرانی در چند سال اخیر در دانشکده بود. بعد از مراسم چند ساعتی تا دیر وقت در مهمانسرای دانشکده باهاش گپ زدیم  و آن جا بود که من فهمیدم آدم خیلی با معرفت و مرامی هست. از آن تاریخ به بعد هر موقع از تحلیل مسائل پیش آمده عاجز می شدم، آخر شب ها مزاحم احمد زیدآبادی می شدم که قاعدتاً خانوده اش( خانمش؛ خانم محمدی و دختر کوچولویش پرهام که برایش خیلی عزیز هست) نیز از این دیر وقت تماس گرفتن های من اذیت می شدند اما زیدآبادی آن قدر با مرام بود که همیشه پذیرای من بود، چه تلفنی و چه حضوری و آن هم در زمانه ای که خیلی از روزنامه نگاران و فعالان سیاسی حاضر نیستند حتی جواب تلفن من دانشجو را بدهند. یک بار بیشتر از همیشه شرمنده اش شدم؛ ازش برای سخنرانی در سمینار یکصد سالگی نفت دعوت کردم، مجوز هم گرفتیم و زیدآبادی هم حاضر شد به خاطر سمینار ما مسافرتش را زود تمام کند تا بتواند آبادان بیاید، اما یک روز قبل از سمینار، هیئت نظارت دانشگاه سخنرانی اش را لغو کرد، من با شرمندگی باهاش تماس گرفتم، اما باز هم با متانت جوابم را داد و سعی کرد آرامم کند. در جریان انتخابات نیز با وجود اینکه در انتخابات های قبلی از تحریم حمایت می کرد اما این بار از یک سال قبل وارد عرصه شده بود و تمام تلاشش را می کرد تا شیخ دربند؛ عبدالله نوری را برای نامزدی در انتخابات متقاعد کند، که نشد و زیدآبدی به همراه سازمان متبوعش از کروبی حمایت کرد و نتیجه ی این حمایتش این شد که اینک در چنگال دژخیمان اسیر باشد، بخاطر آن که به دنبال راهی برای خروج از وضعیت نگران کننده موجود بود. او اینک نزدیک به 50 روز است که در زندان است و خبری از او به بیرون انتقال نیافته است جز تماسی کوتاه با پرهام اش. کاش می شد این چنین نمی شد و زیدآبادی اسیر این دژخیمان نبود تا خیلی عظیمی از دانشجویان همچون من از آزادگی و مرام اش درس می گرفتیم و پرهام کوچولویش نیز در آغوشش آرام می گرفت.

مدتی بودم که ننوشته بودم

مدتی بودم که ننوشته بودم، دستم به قلم نمی رفت. انگار دستانم را بسته بودند، انگار باریکه ای که در ذهنم برای نوشتن وجود داشت، بسته شده بود. نمی دانم یا شاید هم به خاطر فضای حاکم بر جامعه است، قبل از انتخابات که درگیر تلاش برای بازگشت تفکر اصلاحی به عرصه ی اجرایی کشور بودیم و بعد از آن نیز به سوگ نشستیم، سوگ همه ی آن کسانی که رفته اند، همه ی آن کسانی که دربندند، همه ی آن کسانی که زیر شکنجه اند.

خرداد دوباره چشم به راه ماست

سخن مدير مسئول

خرداد دوباره چشم به راه ماست

اين روزها، همه ي ما در شرايط دشواري به سر مي بريم. دشوار از اين جهت كه حتي آينده ي نزديك نيز غيرقابل پيش بيني است. هم اميدواريم و هم نااميد. اميدواريم كه ارديبهشت و خرداد به پايان برسد و مهرماه كه مي رسد و دانشگاه دوباره بعد از سه ماه تعطيلي، ما را در آغوش مي گيرد، وضعيت تغيير كرده باشد؛ دانشگاه به سال هاي قبل از 84 برگردد، رياست دانشگاه و مسئولين آن بر اساس سلايق سياسي شان انتخاب نشوند، تشكل هاي منتقد منحل و تعليق نشوند، نشريات توقيف و لغو امتياز نگردند، دانشجويان آزادي خواه؛ كميته اي، ستاره دار و زنداني نشوند و ... . آرامشي نسبي بر فضاي دانشگاه ها حاكم گردد تا بتوانيم در سايه ي اين آرامش نسبي و به دور از هر گونه تنش به تحصيل بپردازيم...

زنده باد اصلاح

در عصر حاضر هميشه دو گفتمان براي گذر از وضعيت موجود و رسيدن به جامعه اي مطلوب مسلط بوده است كه هر يك شيوه ي خاص خود را داشته اند.

گفتمان اولي كه در قرون هجدهم و نوزدهم در غرب شكل گرفت، تغيير آني و خشونت آميز ساختارهاي موجود يا همان انقلاب -Revolution- بود. در اين گفتمان، ساختار موجود شر كامل معرفي مي شد و همه ي كاستي ها و مشكلات به دولت نسبت داده مي شد. بنابراين براي اين كه به جامعه ي آرماني يا همان بهشت زميني رسيد، لازم مي بود كه تغيير آني و خشونت آميز شكل بگيرد و ساختار موجود را از بين برده و ساختار جديدي را كه مي تواند همه ي مشكلات را حل كند، جايگزين آن كرد. اما با نگاهي اجمالي به تمامي انقلاب هاي جهان به روشني در مي يابيم كه انقلابيون كه بر سر يك هدف مشترك - نه به ساختار موجود - به توافق رسيده بودند و آلترناتيوي براي فرداي انقلاب نداشتند، در عمل با شكست مواجه شدند و فقط حاكمان و اشخاص عوض شدند و ساختارهاي موجود به جز در ظاهر تغييري نكردند. ...

انسان هاي بي خود

ما انسان هاي بي خودي هستيم كه جز به خويشِ خود ساخته مان احترامي قائل نيستيم و هميشه عادت داريم كه بر بي خود بودنمان ادامه دهيم تا بتوانيم در اين دنيايي كه هيچ ارزشي در برابر انسان و انسان بودن ندارد، آقايي كنيم و آه كه چه تلخ است ادعاي انسان بودن داشتن و انسان نبودن! ...

معرفي كتاب

جامعه شناسي خودكامگي

(تحليل جامعه شناختي ضحاك ماردوش)

«نظام سياسي ايران از ميان انواع نظام هاي شناخته شده، نظام خودكامگي بوده است. يعني نظامي كه به ظاهر يك نفر، بدون ضابطه و قانون خواسته هاي خود را تحميل مي كند. در هر نوع از انواع حكومت، نوعي احساس، رابطه ي شهروند را با حاكميت مشخص مي كند، در نظام خودكامگي؛ ترس جانمايه ي رابطه بين پادشاه و مردم است و همه در اين ترس برابرند، اين ترس بر خود حاكم نيز حكومت مي كند.» ¹

واژه در بي قانوني ها سر خم نخواهد كرد.

سخن مدير مسئول:

 
يك سال پيش در چنين روزهايي، بچه هاي گروه واژه پيشنهاد دادند كه نشريه ي واژه را به صورت ماهنامه منتشر كنيم، من ابتدا با پيشنهاد دوستان مخالفت كردم اما در نهايت بچه هاي گروه واژه به اين جمع بندي رسيدند كه واژه را به صورت ماهنامه منتشر كنيم و همه بر اين نكته واقف بوديم كه كار سختي را در پيش داريم ...

مصاحبه با دو تن از اعضاي كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز

كمپين

كمپيت يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز كه عمده ترين هدف آن تغيير و يا اصلاح قوانين تبعيض آميز عليه زنان است، پس از تجمع 22 خردادماه سال 1385 در ميدان هفت تير كه توسط نيروهاي امنيتي سركوب شد، شكل گرفت.

نشريه ي واژه ي انجمن اسلامي دانشجويان دانشكده ي مهندسي نفت آبادان به مناسبت فرا رسيدن 8 مارس، روز جهاني زن، با دو تن از اعضاي اوليه ي كمپين در مورد مسائل جنبش زنان و كمپين گفتگو كرده است...

از نصيحت تا تعليق

دانشگاه همانطور كه از نام آن بر مي آيد، گاه دانش است و تمامي كساني كه به عنوان دانشجو پا به اين محيط آكادميك مي گذارند، به اين اميد هستند كه بتوانند در محيطي آرام و مناسب از همه ي جهات، به علم اندوزي بپردازند، در اين ميان، قاعدتاً، آن هايي كه قبل از ورود به دانشگاه، در محيط خارج از دانشگاه از وضع موجودشان ناراضي بودند، دانشگاه را بيشتر نه به خاطر علم اندوزي بلكه، براي فرار از تنگناهايي كه جامعه و خانواده براي آن ها درست كرده اند، انتخاب مي كنند ...

مجبوريم به خاتمي راضي شويم

روز يكشنبه، 20 بهمن ماه، سيد محمد خاتمي به طور رسمي خود را كانديداي انتخابات رياست جمهوري دهم اعلام كرد و گفت كه هيچ گاه ترديدي براي آمدن به صحنه نداشته است.

اما آيا واقعاً چنين است و سيد محمد خاتمي يا همان سيد خندان كه در دوم خردادماه سال 76 با رأي بالاي 20 ميليون به رياست جمهوري انتخاب شد و نويد از انجام اصلاحات گسترده داد اما محمود احمدي نژاد از دل اين اصلاحات بيرون آمد، هيچ ترديدي براي حضور در صحنه نداشته است و مجموع احزاب اصلاح طلب درون حكومتي وي را براي كانديداتوري متقاعد نساخته اند؟ ...

آقاي دكتر احمدي نژاد؛ جامعه مدني نخواهد مُرد.

اين روزها جامعه ي مدني در حال احتضار به سر مي برد، احتضاري ناخواسته كه از سوي دولت مهرورز به آن تحميل شده است.

در اكثر كشورهاي دنيا مرسوم است كه در ماه ها و روزهاي منتهي به انتخابات، دولت فضا را باز مي كند؛ به مطبوعات و رسانه هاي مخالف و منتقد آزادي بيشتري براي فعاليت مي دهد، احزاب و گروه هاي اپوزسيون دولت راحت تر از گذشته مي توانند فعاليت كنند، فعالين جامعه ي مدني و NGO ها اگر از حمايت هاي دولتي برخوردار نشوند، حداقل دولت از فعاليت آن ها جلوگيري نمي كند و بالاخره حداقل براي حفظ ظاهر هم كه شده، دولت فضايي را به وجود مي آورد تا همه ي اقشار مردم، فعالان عرصه ي جامعه ي مدني، گروه ها و احزاب سياسي و NGO ها از آزادي عمل بيشتري براي فعاليت برخوردار باشند...

حمایت قاطع و بی سابقه بیش از ۵۰ انجمن اسلامی از دفتر تحکیم وحدت

بیش از ۵۰ انجمن اسلامی دانشگاه های سراسر کشور ضمن اعتراض شدید به سرکوب های اخیر در دانشگاه های کشور، از جمله دانشگاه علوم پزشکی شیراز، تربیت معلم تبریز، همدان، شیراز و… حمایت قاطع خود را از دفتر تحکیم وحدت اعلام نمودند. وزارت علوم و وزارت بهداشت با فشارهای بی سابقه در صدد هستند که انجمن های اسلامی را مجبور کنند دست از حمایت از اتحادیه انجمن های اسلامی (دفتر تحکیم وحدت) بکشند.

اتخاذ موضعی واحد توسط بیش از ۵۰ انجمن اسلامی در چندین سال اخیر بی سابقه است. جالب آن که نام و امضای انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های شهرکرد و شهیدچمران اهواز نیز در پای این بیانیه دیده می شود. هفته گذشته خبرگزاری فارس مدعی شده بود این دو انجمن اسلامی از دفتر تحکیم وحدت خارج شده اند.. متن بیانیه به شرح زیر است:

سراپا اگر زرد و پژمرده‌ایم‌، ‌ولی دل به پاییز نسپرده‌ایم‌

چو گلدان خالی لب پنجره‌، پر از خاطرات ترک خورده‌ایم‌

من ز ي ر آ ب ي مي روم!

در اين چند هفته ي گذشته، در اين دانشكده ي ما اتفاقاتي افتاد كه آدم را به ياد زيرِ آب راه رفتن مي انداخت. دانشكده ي ما هر چقدر كه كوچك است و هر چقدر كه جمعيت آن كم است، به همان اندازه هم شناخت دانشجويان آن نسبت به هم بيشتر است و به دليل همين شناخت و نزديكي دانشجويان به يكديگر، هر اتفاق كوچكي كه مي افتد مثل بمب خبري در سطح دانشكده مي پيچد...

معرفي كتاب: مباني نقد فكر سياسي

پس از وقوع انقلاب فكري در اروپاي بعد از قرون وسطي و با ظهور انديشمندان و فيلسوفاني همچون روسو، لاك، ماركس و ...، علم سياست صاحب مباني فكري براي خود شد. علم سياست ورزي به علمي ارزشمند در ميان انديشمندان و حاكمان عصر تبديل شد. با فرو ريختن ديوارهاي جهل و نادانيِ قرون وسطي، انسان غربي به اين فكر افتاد كه براي اداره ي جامعه ي خويش بايد به يك سري اصول عقلي دست يابد و فارغ از متافيزيك، به حكمراني بر طبيعت بيانديشد...